Temizlik HAYY esmâsına hürmettir. 
HAYY esmâsına hürmet etmek demek HAYY esmâsını tanımak demektir. 
Bunu tanımak Allah’ı bilmek ve ona ubudiyet , kulluk etmek demektir. 
Ondan dolayı temizlik imandandır buyurulmuştur. 
En nazifetü minel iman. 
“Temiz olanlar imanlıdır” demek değildir. 
“Temiz olanlar imanlıdır” demek değildir. 
“İmanlı olan muhakkak temizdir!” demektir. 
Öyle yağma yok!.. 
Git traş ol, bilmem ne et falan, yıkan, sabunlan kolonya iletemizleniliyor.
Yooo yoooo!.. 
Eeee temiz olan, temiz olanlar imanlıdır, hayıııır!.. 
“İmanlı olan muhakkak temizdir!” 
O imanlı olanın temizliği, işte farz temizliktir. 
Temiz olmayan HAYY esmâsına hürmetsizdir. 
Bilmeden imansızlığa girer işi. 
Her tarafı hilesiz temiz olanın imanı muhakkak vardır. 
İman, Allah’ı bilmek ve inanmak demektir. 
O halde insan kendi vücûdunu temizlemek için, Cenâb-ı Allah peşimizden dünyaya cennet taamını gönderiyor.. 
Milyarlardır sene yerden Sular kaynıyor. 
Bitti mi? 
Senin elindeki sarnıç bitiyor. 
Feseninhisarını alıyorsun da ondan. 
Allah’ın Suyu bitmez!.. 
Bu anlattığım islamın ulvi hakikatlerini içki masaları, maddenin mülevves muhitleri, haram içinde yüzen, Allah ve Râsülünün ne demek olduğunu bilmeyen münevver diye geçinen materyalist kafalara anlatmak niyetinde değilim… 

Câhil, elinde zebanî tokmağı, cenneti kimseye vermez! 
Sağına döndün mü : “Kâfir!” 
Soluna döndün mü : “Kâfir!” 
“Şunu yapma zındık oldun!” 
“Bunu bilmedin günah oldu!” diye salyaları ağzından akan bazı cins zavallı hoca kılıklara da öğretmek kaygısında değilim… 

Leş böceğinin, pislik sineğinin, gül veya bal üstünde işi nedir? 
Zâten oralara konmazlar, sevmezler hem de konamazlar. 
Balda yapışıp kalırlar. 
Arının leş üstüne konduğunu gördünüz mü? 
Hiçbiri söyledi mi size. 
Onun işi, hep çiçeklerdedir. 
Leş yiyen böcek vücûdundan yine pislik çıkarır. 
Fakat çiçek, çiçek yiyen arı karnından asel, asel-i musaffa bal çıkarır. 
Arada dünyalar kadar fark, gökler kadar azamet ve heybet gizlidir. 
Bizim sözlerimiz gül kokan bir cesed, semâlar kadar temiz bir ruh, büyük nehirler gibi coşkun iç âlemleri olanlar, başını secdeye koyanlar içindir, konuşuyorum ben. 
Ruh cesedle birleşti mi KUL olur. 
Ona abid derler Kur’ân lisanında. 
Cesede ruh girdiği zaman, başlar kıpırdamağa bunun ismi abiddir. 
Cesedden ruh çıkıp gitti mi onun ismine de demin namazını kıldığımız gibi ölü derler. 
Cesede ruh girdimi ayağa kalkıyor abid oluyor. 
Cesedden ruh çıkıp gitti mi buna da ne diyoruz. 
Şimdi söyledim yahu, ölüm diyoruz. 

Ruhun eli o halde cesed. 
Cesede ne alıyoruz; Nimet, rızık, gıda dolduruyoruz cesedin içine. Onu sarf ediyoruz neces çıkarıyoruz, pislik çıkarıyoruz. 
Cesed o halde dünyada necis, pislik yapıyor. İ’mal ediyor. … 
Ruh da günah işliyor…

Dr.M.Derman (k.s)

Vaaz alıntı…

Bir Cevap Yazın