Lillahil Fâtiha”

Kendini görmek için nasıl aynaya bakıyorsan onun gibi bu da. Ayna olmadan kendini göremezsin.

Sende gizli güzel esmaları sana gösterecek birini bul.

Allah’ın El Bedi’ esması var.

Er Rahmân esması var.

Es Sabur esması var.

Eş Şekur var.

Eş Şifâ her esma sende var.

Onların menevişlerini çıkar yukarı.

Buğdayı ekersin bilirsin ondan sonra çıkmaya başlar. Diyeceksiniz ki : “bul ara!” diyorsun.

Bul ara diyorsun.

Evet “Bul ara!” O kadar işte.

Uzakta değil yakında.

Kıldığın şeriat namazını kalb namazıyla birleştirdiğinde dakikada bunlar çıkar.

Daha şeriat namazını kılamıyorsun.

Kılamıyoruz işte aha diminden beri mırıldanıp duruyoruz. Neyse aziz cemaat böyle birbirimizi biraz hırpaladık bitti bu!.. Şimdi vaaza başlarız.

Bunlar maalesef bize lâzım.

Yarın hepimiz aynı zaman haşr olacağız.

Olduk. Geldiler hesap.

Senlen oturduk hesap görüyoruz.

Yan yana düşeriz ya Allah düşürür ya.

“Amca ne yapacağız!” diyeceğiz.

Baktık, “Huuu!” kıyamet gidiyor ortada.

Hatırlayacağız bugünü.

“Yahu şu şöyleydi. Sen niye söylemedin bana!” diyeceksin. “Yav bunu söyleseydin de böyle!…”

Ulan ben söyledim ama sen yapmadın.

Şimdi anlaşılmaz ağam şimdi anlaşılmaz!..

Yarın toz duman kalktığı zaman bu namazlar, bu bilgilerin hepisi mezar kapısında kalır.

Tiğ-i teber gideceğiz o tarafa.

O tiğ-i teber üzerinde ne kalırsa.

Mezarda silkineceğiz böyle.

Hani köpekler suya atlarda daha sahibine gelmeden şöyle bir silkinir.

Üzerinden o yaşları maşları alır.

Bir iki adım gider bir daha silkinir.

Bir daha silkinir.

Mezarda hep silkineceğiz.

Bu namazlar niyazlar falan hepsi ortadan kalacak.

Hiçbir şey kalmayacak.

Senin içinde ne kaldı bakalım.

Bu seni temizledi mi.

Esmâları temizledi mi.

Onu ararlar onu.

Onu ararlar.

Onun için birbirimizi ikaz etmek mecburiyetindeyiz.

Dua ediyoruz.

İmam efendi okudu, şeyi.

Çok dikkat edin!

Bakıp da görmüyorsunuz siz.

Ne diyecek bu herif görürsünüz.

En aşağıya içimizde en genci 10 senedir namaz kılıyor. Yaşlısı da 50 senedir namaz kılan var içimizde.

Müezzin efendi namaz başlamadan evvel “Kulhü Vallahu” okur.

Ondan sonra en sonunda da “lillahil fâtiha” der.

Hepimiz bir salâvât getiririz Elham okuruz.

Kime okuyorsun bu Elhamı, cenaze mi var?

İmam efendi okudu mihrabiye duasını :

“Subhaneke Rabbike Rabbil izzeti ammayesifun vesalamün alel mürselin velhamdulillahi rabbilâlemin el fâtiha!” dedi. Bir Fâtiha okuyorsun.

Kime okuyorsun bunu.

Farkında mısın 50 sene ıı!

Kime okuyorsunuz soruyorum size.

Sor istediğin hocaya sor.

Git sor, En âlim dediğine sor.

Bu, kitapta yoktur!

Bu, kitapta yoktur!..

İçini temizlediğin zaman içinde yazılıdır bu insanın. “Ya Rabbi!

Ben bu Kur’ân’ı duydum,

Namazı kıldım,

Şunu yaptım, bunu yaptım.

Anlamıyorum ama.

Şu dilden anlamıyorum ama.

Bunda ne varsa ben bunları kabul ettim Ya Rabbi…

Kabul ettim Ya Rabbi!

Onun için bunun hürmetine Senin bana hediye ettiğin bir dua var ya.

Haa nedir?

Elhamdulillahi Rabbülâlemin.

Âlemlerin Rabbına hamd olsun.

Âhiret gününün sahibidir.

Ona kulluk ederim ben!

Ya Rabbi!

Beni doğru yoldan bilmem neden ayırma!”

Kendin için o fâtiha kendin için!..

O Fâtiha kendin içindir!

Havaya gitmez onlar.

Ama bir cenaze için “lillahil fâtiha” o öbür tarafa gider.

Onu kendimiz için okuyoruz.

Ama kendimiz için okuyorsak o Fâtiha’nın gireceği yeri…

Dr.M.Derman(k.s)

Vaaz alıntı

Bir Cevap Yazın