Kabir Taşı

“KABİR TAŞIM”

Bir gövde borcum var toprağa

Verdim borcumu

Rûhumun toprağa borcu yok benim.

Arama toprakta beni ben başka yerdeyim.

Toprağım temizdi temiz teslim ettim borcumu

Bu kabir rûhumla gövdemin ayrılış yeri

Burada arama burada değilim

Azapta değil narda değilim.

Dünyada haksızlık, sefalet, açlık, sıkıntı, dertlerle arkadaş yaşadım.

Şikâyet etmedim Rabbimden, bu nedir diye.

Kırklar, yediler, dörtler, üçlerle arkadaş idim.

Hızır’la konuştum, dertleştim dünya yüzünde.

Şikâyet etmedim kendi hâlimden

Nefsinle uğraşma, bu savaş değildir.

Kabirde azabın esası budur.

Bırak nefsini kendi hâline.

Uğraşma onunla, yakışmaz sana.

Gövde, nefs, rûh, başka başkadır.

Yekdiğerine karıştırıp çengelleme onları

Nefis dünyada kalır, gövde toprakta.

Rûh gider asıl olan Rabbine

Burada arama burada değilim.

Azapta değil, narda değilim.

Sıkıntım kalmadı, aç ve yoksul değilim.

Gövdemi verdim toprağa borçlu değilim.

Nefsimin de derdi dünyada kaldı

Üzme kendini ben de senin gibiyim.

Rabbimin yanında uçar gibiyim.

(02.12.1989, Cumartesi)

One thought on “Kabir Taşı

  1. Ah be güzel hocam…Ah be dertlerimize derman olmaya ömrünü adayan Derman hocam. Eremedik yetişemedik sana… kurumuş gönüllerimize su serpen sözlerini okudukça, dinledikçe hayran oluyor, sana yetişememenin derin üzüntüsünü en içtenliğimizle hissediyoruz. Sen şimdi kim bilir nerde hangi güzellikler içerisindesin, biz ise hangi yollarda hangi çıkmazlarda debelenip duruyoruz…

Özlem için bir cevap yazın Cevabı iptal et